A teraz przyuwa\u017c tych z przodu. Maj\u0105 swoje zmartwienia, licz\u0105 kilometry, my\u015bl\u0105 o tym, gdzie b\u0119d\u0105 dzisiaj spa\u0107, ile forsy musz\u0105 mie\u0107 na benzyn\u0119, jaka b\u0119dzie pogoda, jak tam dojad\u0105… a przecie\u017c, kapujesz, i tak tam dojad\u0105. Ale musz\u0105 si\u0119 zamartwia\u0107 i zdradza\u0107 czas pilnymi potrzebami, fa\u0142szywymi albo i nie, bo tak si\u0119 lubi\u0105 wiecznie przejmowa\u0107 i narzeka\u0107, a ich dusze po prostu nie zaznaj\u0105 spokoju, dop\u00f3ki si\u0119 nie przypn\u0105 do jakiego\u015b uznanego, niepodwa\u017calnego zmartwienia, a kiedy ju\u017c je znajd\u0105, przyjmuj\u0105 odpowiedni wyraz twarzy, kt\u00f3ry b\u0119dzie do niego pasowa\u0142, czyli kapujesz, nieszcz\u0119\u015bliw\u0105 min\u0119, i przez ca\u0142y czas wszystko im umyka, o czym zreszt\u0105 wiedz\u0105, a co ich r\u00f3wnie\u017c bez reszty martwi.<\/p>\n\n\n\n
Jack Kerouac, W drodze <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
A teraz przyuwa\u017c tych z przodu. Maj\u0105 swoje zmartwienia, licz\u0105 kilometry, my\u015bl\u0105 o tym, gdzie…<\/p>\n