{"id":3099,"date":"2023-01-26T21:30:57","date_gmt":"2023-01-26T20:30:57","guid":{"rendered":"https:\/\/www.volen.pl\/?p=3099"},"modified":"2023-02-11T13:33:10","modified_gmt":"2023-02-11T12:33:10","slug":"3099","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.volen.pl\/?p=3099","title":{"rendered":"Droga krzy\u017cowa"},"content":{"rendered":"\n

G\u0142\u00f3wny Szlak Beskidzki chodzi\u0142 za mn\u0105 i chodzi\u0142 i czarowa\u0142 i urzeka\u0142 i n\u0119ci\u0142 od wielu ju\u017c lat. I jako\u015b tak si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce w tym roku nadszed\u0142 czas. Nawet nie wiem jak i kiedy, ale poczu\u0142em, \u017ce to w\u0142a\u015bnie teraz.<\/p>\n\n\n\n

Z paczki moich le\u015bnych ludzi jedynie Daniel wyrazi\u0142 ch\u0119\u0107 i gotowo\u015b\u0107 do zmierzenia si\u0119 ze szlakiem czerwonym. Pod koniec stycznia, po porz\u0105dnej analizie potrzeb i mo\u017cliwo\u015bci, spakowa\u0142em si\u0119, jak umia\u0142em najlepiej, on podobnie\u017c, i ruszyli\u015bmy.<\/p>\n\n\n\n

Po przynudnawej je\u017adzie przez ca\u0142y kraj dotarli\u015bmy do celu: Ustrzyki G\u00f3rne. Nocleg znale\u017ali\u015bmy u Anety i Wojtka. Kiedy\u015b wspomina\u0142em, \u017ce dziwne losu koleje pchaj\u0105 mnie w obj\u0119cia r\u00f3\u017cnych stra\u017cy granicznych? Oto przyklad. Wojtek jest, co oczywiste, funkcjonariuszem SG.<\/p>\n\n\n\n

Dostali\u015bmy pok\u00f3j, wynegocjowali\u015bmy \u015bniadanie w rozs\u0105dnej cenie i podw\u00f3zk\u0119 przez Wojtka na pocz\u0105tek szlaku.<\/p>\n\n\n\n

We czwartek, 26 stycznia 2023, ruszyli\u015bmy.
Plecaki wypchane na full, ze sprz\u0119tem surwiwalowo – kuchenno – turystycznym, troch\u0119 jedzenia, par\u0119 ciuch\u00f3w\u2026 Poszli\u015bmy jak dzik w \u017co\u0142\u0119dzie.<\/p>\n\n\n\n

Okazuje si\u0119, \u017ce G\u0142\u00f3wny Szlak Beskidzki rozpoczyna si\u0119 drog\u0105 krzy\u017cow\u0105, co wyda\u0142o si\u0119 nam do\u015b\u0107 osobliwym symbolem wchodzenia na szlak czerwony.<\/p>\n\n\n\n

Daniel ma to do siebie, \u017ce zawsze pakuje si\u0119 3 razy. No nie ma lito\u015bci, zawsze trzy: na pocz\u0105tek bierze wszystkie rzeczy, kt\u00f3re kiedykolwiek mog\u0105 si\u0119 przyda\u0107 i je pakuje w r\u00f3\u017cne plecaki i torby, potem wywala w diab\u0142y to, co spakowa\u0142 i robi totaln\u0105 rozwa\u0142k\u0119 ca\u0142ego sprz\u0119tu na podlodze i wtedy pakuje si\u0119 po raz drugi, a na koniec pakuje si\u0119 na szlaku. Tak wi\u0119c, w okolicach czwartej stacji drogi krzy\u017cowej, zapragn\u0105\u0142 spakowa\u0107 si\u0119 po raz ostatni, a przy okazji, w panice, zacz\u0105\u0142 szuka\u0107 kluczyk\u00f3w od samochodu, kt\u00f3re, co zrozumia\u0142e, znalaz\u0142y si\u0119 przemy\u015blnie schowane w saszetce w plecaku.
Czeka\u0142em grzecznie, a\u017c si\u0119 ogarnie, po czym ruszyli\u015bmy w g\u00f3r\u0119. Jeden ludek min\u0105\u0142 nas w wielkim p\u0119dzie, ledwo zd\u0105\u017caj\u0105c odpowiedzie\u0107 na nasze gromkie powitanie. Po drodze widzieli\u015bmy te\u017c \u015bmieszne takie \u015blady na \u015bniegu, kt\u00f3re w naszej wyobra\u017ani sta\u0142y si\u0119 \u015bladami Zaj\u0105ca Beskidzkiego<\/strong>, specjalnego gatunku zaj\u0105ca, kt\u00f3remu bez problemu przychodzi radzi\u0107 sobie z nied\u017awiedziami.<\/p>\n\n\n\n

Na Prze\u0142\u0119czy Bukowskiej zrobili\u015bmy sobie zas\u0142u\u017con\u0105 przerw\u0119, podczas kt\u00f3rej okaza\u0142o si\u0119, \u017ce Daniel zapragn\u0105\u0142 i\u015b\u0107 w stron\u0119 X muzy i nagra\u0142 28-minutow\u0105 nowel\u0119, tzw. szorta z kieszeni. Film pouczaj\u0105cy, ciekawy, nietuzinkowy i bardzo wa\u017cny w jego karierze.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
widok z Prze\u0142\u0119czy Bukowskiej na Pliszk\u0119<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Sama prze\u0142\u0119cz, spoko, z\u0142ego s\u0142owa nie powiem, bardzo \u0142adna, nawet toalet\u0119 ma. Ch\u0142op, co przed nami szed\u0142, to jak nas zobaczy\u0142, to si\u0119 wzi\u0105\u0142 i zawin\u0105\u0142. Ale dosz\u0142a rodzina: ojciec, matka, c\u00f3rka. Rzucili mi si\u0119 od razu w oczy z kilku powod\u00f3w. Raz, \u017ce nie uciekli, dwa, \u017ce jednak to ludzie; na szlaku, gdzie g\u0142\u00f3wnie \u015blady zaj\u0119cy, a trzy, \u017ce mieli na butach raczki. Raczki dokladnie takie same, jak te, kt\u00f3re sam zakupi\u0142em i nios\u0142em przymocowane w charakterze amuletu przeciwpo\u015blizgowego do plecaka. Jako\u015b tak mn\u0105 to wstrz\u0105sn\u0119\u0142o na tyle, \u017ce przyodzia\u0142em owe raczki, potupta\u0142em troch\u0119 dla animuszu i\u2026 nie zdejmowa\u0142em ich ju\u017c odt\u0105d w g\u00f3rach wcale.<\/p>\n\n\n\n

Pole\u017ali\u015bmy dalej, na Rozsypaniec i Halicz. Po drodze raczki przydawa\u0142y si\u0119 w spos\u00f3b wr\u0119cz niewyobra\u017calny. Czasem tak mam, \u017ce niby co\u015b s\u0142ysza\u0142em, niby organicznie co\u015b rozumiem, ale dopiero skorzystanie z czego\u015b u\u015bwiadamia mi to tak do g\u0142\u0119bi. No wyprawa zim\u0105 w g\u00f3ry bez raczk\u00f3w\u2026 Naprawd\u0119? A bez kurtki? Bez czo\u0142\u00f3wki? Bez czapki? Ha! No w\u0142a\u015bnie.<\/p>\n\n\n\n

\n