{"id":3133,"date":"2023-03-17T21:18:27","date_gmt":"2023-03-17T20:18:27","guid":{"rendered":"https:\/\/www.volen.pl\/?p=3133"},"modified":"2023-03-20T21:21:15","modified_gmt":"2023-03-20T20:21:15","slug":"cisne-z-cisnej-na-komancze-czyli-czemu-to-zubr-jest-krolem-bieszczad","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.volen.pl\/?p=3133","title":{"rendered":"Cisn\u0119 z Cisnej na Koma\u0144cz\u0119, czyli czemu to \u017cubr jest kr\u00f3lem Bieszczad"},"content":{"rendered":"\n

Gdzie\u015b zaraz za Rzeszowem zatrzyma\u0142em si\u0119, by w spokoju pokontemplowa\u0107 pobocze i uderzy\u0142 mnie osza\u0142amiaj\u0105cy \u015bwiergot ptak\u00f3w – znak, \u017ce nadesz\u0142a wiosna. U nas jej jeszcze nie wida\u0107 – stoj\u0105 dwa czy trzy zmarzni\u0119te \u017curawie i klekocz\u0105 z zimna dziobami.<\/p>\n\n\n\n

Jeszcze z trasy wykona\u0142em telefon do Bac\u00f3wki pod Honem – od stycznia dzier\u017cawc\u0105 jest Sebastian, mieszka\u0142 do niedawna na gda\u0144skiej Zaspie, na Leszczy\u0144skich, wi\u0119c krajan. W Bac\u00f3wce remont, ale znalaz\u0142 si\u0119 dla mnie apartament – pok\u00f3j nr5, dwa \u0142\u00f3\u017cka, czysto, schludnie mimo remontu.<\/p>\n\n\n\n

Auto na pocz\u0105tku postawi\u0142em w lesie, ale sta\u0142o tam smutne i a\u017c dziwne w swojej motoryzacyjnej obecno\u015bci w\u015br\u00f3d drzew, krzew\u00f3w i b\u0142ota, wi\u0119c przestawi\u0142em je po przepakowaniu do Nadle\u015bnictwa, na parking przy OSW Wo\u0142osa\u0144, gdzie pogaw\u0119dzi\u0142em chwil\u0119 z mi\u0142\u0105 recepcjonistk\u0105, \u017con\u0105 le\u015bniczego. Ostrzeg\u0142a przed nied\u017awiedziami, kt\u00f3rych jest w okolicy kilkadziesi\u0105t i opowiedzia\u0142a, \u017ce kiedy\u015b natkn\u0119\u0142a si\u0119 na misia na skrzy\u017cowaniu w Cisnej – wydoby\u0142a go z mroku \u015bwiat\u0142ami samochodu. Prze\u017cy\u0142a nielichy szok, podobnie jak stoj\u0105cy obok niego pasa\u017cerowie oczekuj\u0105cy w mi\u0142ej nie\u015bwiadomo\u015bci na autobus.<\/p>\n\n\n\n

Pobudka nie by\u0142a nag\u0142a, jako\u015b powoli si\u0119 wybudzi\u0142em i tak wcze\u015bniej, ale dzwonek uderzy\u0142 w powietrze z nieust\u0119pliwo\u015bci\u0105 poborcy podatkowego o godzinie 6.00. <\/p>\n\n\n\n

Ruszy\u0142em o 7.00 pod g\u00f3r\u0119, przez zasypane \u015bniegiem pole namiotowe, pod wyci\u0105g, gdzie za\u0142o\u017cy\u0142em raczki i ra\u017ano maszerowa\u0142em przed siebie. Na pierwszym wzg\u00f3rku spotka\u0142em dziewcz\u0119, uczestniczk\u0119 jakowego\u015b mistycznego kursu z le\u015bnikami. Ona z kolei twierdzi\u0142a, i\u017c m\u00f3wiono jej, \u017ce misie jeszcze nie ruszy\u0142y, bo \u015blad\u00f3w brak. Gdzie\u015b po drodze, ju\u017c za Osin\u0105, zobaczy\u0142em wypoczywaj\u0105c\u0105 w \u015bniegu \u017cab\u0119 – ewidentnie \u0142apa\u0142a witamin\u0119 D i niczym si\u0119 nie przejmowa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Droga by\u0142a ca\u0142kowicie zasypana, do Wo\u0142osania by\u0142em jedyn\u0105 osob\u0105 na szlaku, tam dopiero wszed\u0142em w \u015blady jakiego\u015b innego psychopaty, kt\u00f3ry szed\u0142 czerwonym w przeciwnym kierunku, ale z Wo\u0142osania zszed\u0142 gdzie\u015b zielonym szlakiem.<\/p>\n\n\n\n

Generalnie droga bardzo ci\u0119\u017cka, \u015bnieg na pocz\u0105tku sypki, gdzie raczki pomaga\u0142y, razem ze s\u0142onkiem powoli migrowa\u0142 w stron\u0119 \u015bniegu lepkiego, bardziej mokrego, gdzie raczki ju\u017c tylko przeszkadza\u0142y, bo przylepione do nich kule wa\u017cy\u0142y po 2 kilogramy. Ciekawa rzecz, \u017ce warto sobie obserwowa\u0107, sk\u0105d wieje wiatr, bo przy takiej pogodzie po stronie zawietrznej \u015bnieg by\u0142 wymieciony prawie do czysta i mo\u017cna by\u0142o i\u015b\u0107 przez jaki\u015b czas po skorupie. Oczywi\u015bcie gorzej, gdy owa skorupa poddawa\u0142a si\u0119 naciskowi i noga wpada\u0142a po kolano wg\u0142\u0105b. Zaspy dochodzi\u0142y do oko\u0142o 60 cm, wi\u0119c parcie naprz\u00f3d obarczone by\u0142o dodatkowym wysi\u0142kiem. Zmiana konsystencji \u015bniegu powodowa\u0142a te\u017c, \u017ce w og\u00f3le wszystko zamok\u0142o w diab\u0142y, wi\u0119c tak naprawd\u0119, chlupota\u0142em weso\u0142o. S\u0142oneczko \u015bwieci\u0142o nieprzerwanie, temperatura ros\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Oko\u0142o 13.00 wbi\u0142em na Prze\u0142\u0119cz \u017bebrak. P\u00f3\u0142torej godziny d\u0142u\u017cej, ni\u017c na znakach – a\u017c si\u0119 zdumia\u0142em, bo zazwyczaj mam tempo maszeruj\u0105cego o balkoniku emeryta i spokojnie mog\u0142em liczy\u0107 czas razy dwa. Pierwotny plan zak\u0142ada\u0142, \u017ce gdybym na Prze\u0142\u0119cz dotar\u0142 bardzo p\u00f3\u017ano, to zrobi\u0142bym sobie tu nocleg w wiacie, ale trzynasta? Po szybkich konsultacjach z moim wewn\u0119rznym ja doszed\u0142em do wniosku, \u017ce cisn\u0119 dalej, jako\u015b to b\u0119dzie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
W\u0142\u00f3cz\u0119ga na Prze\u0142\u0119czy \u017bebrak<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Od Prze\u0142\u0119czy szlak znowu nieprzetarty, tzn. nie, przepraszam. \u017ble si\u0119 wyrazi\u0142em. Cz\u0142owiek nie dotkn\u0105\u0142 \u015bniegu, na pewno. Ale by\u0142 przede mn\u0105 jaki\u015b zwierzak, chyba lisek – borsuka nie podejrzewam – zasuwa\u0142 ca\u0142y czas po GSB, jak po sznurku. Zauwa\u017cy\u0142em te\u017c, \u017ce wybiera\u0142 instynktownie najlepsz\u0105 tras\u0119, czyli tak\u0105, gdzie nie by\u0142o zapadlisk. Jak zacz\u0105\u0142em kierowa\u0107 si\u0119 tym \u015bladem, zdecydowanie rzadziej mia\u0142em wpadki po kolana.<\/p>\n\n\n\n

W nie\u015bwiadomo\u015bci swojej postanowi\u0142em zje\u015b\u0107 obiad na Chryszczatej i brn\u0105\u0142em dalej wci\u0105\u017c maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce ta nast\u0119pna g\u00f3rka to w\u0142a\u015bnie ona. Coraz cz\u0119\u015bciej czu\u0142em, \u017ce nogi same prosz\u0105 o odpoczynek. W og\u00f3le odkry\u0142em kilka uniwersalnych prawd podczas tej trasy. <\/p>\n\n\n\n